Jak zbudować cichy komputer

1. Krok 1 z 2

   Skąd bierze się hałas

   Trzy źródła, w kolejności od najgłośniejszego: wentylatory kręcące się zbyt szybko, turbulencje powietrza przechodzącego przez przeszkody, i drgania przenoszone przez obudowę.

   Kluczowa zależność: hałas rośnie z obrotami znacznie szybciej niż liniowo. Wentylator 140 mm przy 800 obrotach przetłacza tyle samo powietrza co 120 mm przy 1200, ale jest wyraźnie cichszy. Dlatego większe wentylatory kręcące się wolniej są niemal zawsze lepszym rozwiązaniem niż małe kręcące się szybko.

   Drugi wniosek: nadmiar mocy chłodzenia kupuje ciszę. Chłodzenie odprowadzające 250 W przy procesorze 120 W nigdy nie musi się rozkręcić. To ten sam powód, dla którego warto wybierać chłodzenie z zapasem.

2. Krok 2 z 2

   Co zrobić, po kolei

   30 min

   Najpierw krzywe wentylatorów w BIOS-ie — to nic nie kosztuje i daje najwięcej. Większość zestawów jest głośna wyłącznie dlatego, że wentylatory reagują na każdy chwilowy skok temperatury. Dodaj opóźnienie reakcji i spłaszcz krzywą poniżej 60 stopni.

   Potem sprawdź, czy któryś kabel nie ociera o łopatki i czy wentylatory nie są przykręcone zbyt mocno. Śruba dokręcona na siłę przenosi drgania wprost na obudowę; podkładki gumowe albo lekkie poluzowanie usuwają buczenie.

   Trzeci krok to wymiana chłodzenia procesora na większe, jeśli obecne kręci się szybko przy zwykłym użyciu. Duża wieża przy 700 obrotach jest praktycznie niesłyszalna.

   Dysk talerzowy, jeśli jeszcze go masz, jest często najgłośniejszym elementem w spoczynku. Przeniesienie systemu na NVMe usuwa i hałas, i wibracje.

   Wyciszające maty w obudowie zostaw na koniec. Tłumią wysokie tony, ale pogarszają przepływ powietrza, przez co wentylatory muszą kręcić się szybciej — nierzadko efekt netto jest zerowy.

Powrót do: Poradniki