Instalacja Windows 11 krok po kroku

1. Krok 1 z 5

   Przygotowanie nośnika USB

   20 minPotrzebne narzędzia: Pendrive minimum 8 GB, Drugi komputer z dostępem do internetu

   Pendrive zostanie sformatowany, więc przenieś z niego wszystko, co chcesz zachować. 8 GB to minimum, ale wygodniej pracuje się na 16 GB — zmieścisz obok obrazu systemu także sterowniki.

   Najprostsza droga to Media Creation Tool ze strony Microsoftu: pobiera obraz i od razu nagrywa go na pendrive. Wybierz opcję tworzenia nośnika dla innego komputera, a nie aktualizacji tego, na którym pracujesz.

   Alternatywa, którą warto znać: pobierz sam plik ISO i nagraj go programem Rufus. Rufus daje coś, czego oficjalne narzędzie nie oferuje — przy nagrywaniu Windows 11 zaproponuje wyłączenie wymogu TPM 2.0 i Secure Boot oraz pominięcie obowiązkowego logowania kontem Microsoft. Jeśli masz starszy sprzęt albo chcesz konto lokalne, to najwygodniejsza droga.

   Nagrywanie trwa od kilku do kilkunastu minut. Gdy się skończy, pendrive możesz od razu przełożyć do nowego komputera — nie ma potrzeby go bezpiecznie usuwać, bo nic już na niego nie zapisujemy.

2. Krok 2 z 5

   Ustawienia BIOS przed instalacją

   10 min

   Wejdź do BIOS-u klawiszem Delete lub F2 zaraz po włączeniu komputera. Zanim cokolwiek zmienisz, włącz profil pamięci EXPO (płyty AMD) lub XMP (płyty Intel) — bez tego pamięć pracuje z częstotliwością bazową, znacznie niższą od tej z opakowania.

   Windows 11 wymaga dwóch rzeczy, które na nowej płycie bywają domyślnie wyłączone. Pierwsza to TPM: na płytach AMD nazywa się fTPM lub AMD fTPM, na płytach Intel PTT albo Intel Platform Trust Technology. Druga to Secure Boot, zwykle w sekcji Boot lub Security.

   Ustaw też tryb rozruchu na UEFI, bez trybu zgodności CSM lub Legacy. Windows 11 instaluje się wyłącznie w trybie UEFI, a pozostawione CSM potrafi sprawić, że instalator w ogóle nie zobaczy pendrive.

   Na koniec ustaw kolejność bootowania tak, aby pendrive był pierwszy, albo — wygodniej — zapisz ustawienia i przy ponownym starcie naciśnij klawisz menu bootowania, zwykle F8, F11 lub F12. Menu jednorazowe nie zmienia stałej konfiguracji, więc po instalacji nie musisz nic cofać.

3. Krok 3 z 5

   Partycjonowanie dysku

   10 min

   Po uruchomieniu z pendrive wybierz język, układ klawiatury i kliknij instalację. Gdy pojawi się pytanie o klucz produktu, możesz je pominąć — Windows da się zainstalować i używać bez aktywacji, z ograniczeniem sprowadzającym się do braku personalizacji wyglądu i znaku wodnego w rogu.

   Wybierz instalację niestandardową, nie aktualizację. Aktualizacja ma sens tylko wtedy, gdy na dysku jest już starszy Windows, który chcesz zachować wraz z plikami.

   Na nowym, pustym dysku zaznacz nieprzydzielone miejsce i kliknij Dalej. Instalator sam utworzy potrzebne partycje: systemową EFI, zarezerwowaną MSR, główną z systemem i partycję odzyskiwania. Nie trzeba niczego ustawiać ręcznie.

   Jeśli dysk był wcześniej używany, usuń wszystkie partycje z tego jednego dysku, aż zostanie jedno ciągłe nieprzydzielone miejsce. Pozostawione partycje z poprzedniej instalacji to najczęstsza przyczyna dziwnych problemów z rozruchem później.

   Kwestia podziału na C i D: przy jednym dysku NVMe zwykle nie ma to sensu. Dawniej dzielono dysk, żeby oddzielić system od danych, ale przy dzisiejszych pojemnościach kończy się to zwykle brakiem miejsca na jednej partycji przy wolnym miejscu na drugiej. Jeśli chcesz oddzielić dane, lepszym rozwiązaniem jest drugi fizyczny dysk.

4. Krok 4 z 5

   Konfiguracja wstępna i konto lokalne

   10 min

   Po skopiowaniu plików komputer zrestartuje się kilka razy. Gdy pojawi się ekran powitalny, wyjmij pendrive — inaczej komputer może ponownie uruchomić instalator.

   Windows 11 Home domaga się zalogowania kontem Microsoft i nie pokazuje opcji konta lokalnego wprost. Jeśli wolisz konto lokalne, na ekranie logowania odłącz kabel sieciowy i nie łącz się z Wi-Fi — po chwili pojawi się możliwość utworzenia konta bez logowania.

   Gdy ta droga nie zadziała, jest sposób sprawdzony: na ekranie połączenia sieciowego naciśnij Shift plus F10, żeby otworzyć wiersz poleceń, wpisz OOBE\BYPASSNRO i zatwierdź. Komputer się zrestartuje i pojawi się opcja „Nie mam internetu”.

   Na kolejnych ekranach Windows zapyta o ustawienia prywatności: lokalizację, dane diagnostyczne, reklamy dopasowane do aktywności. Wszystkie można wyłączyć i nic przez to nie przestanie działać. Warto poświęcić na te ekrany chwilę zamiast klikać „dalej”, bo późniejsza zmiana wymaga przejścia przez kilkanaście miejsc w ustawieniach.

5. Krok 5 z 5

   Pierwsze porządki po instalacji

   15 min

   Zanim zainstalujesz cokolwiek innego, uruchom Windows Update i przeklikaj go do skutku — zwykle wymaga dwóch lub trzech rund z restartami. Windows pobierze przy okazji podstawowe sterowniki, dzięki czemu sieć i dźwięk zaczną działać.

   Sprawdź aktywację w Ustawieniach, w sekcji System i Aktywacja. Jeśli płyta ma wgrany klucz OEM albo używasz konta Microsoft powiązanego z poprzednią licencją cyfrową, Windows aktywuje się sam.

   Zweryfikuj, czy pamięć pracuje z właściwą częstotliwością: otwórz Menedżera zadań, zakładkę Wydajność i pozycję Pamięć. Jeśli widzisz częstotliwość bazową zamiast deklarowanej, profil EXPO lub XMP nie został włączony w BIOS-ie.

   Sprawdź też, czy system widzi cały dysk i czy działa w trybie NVMe. Menedżer dysków pokaże pełną pojemność, a program CrystalDiskInfo potwierdzi tryb pracy i stan zdrowia dysku.

   Dopiero teraz przejdź do instalowania sterowników producenta — to osobny temat, opisany w powiązanym poradniku, i kolejność ma tam znaczenie.

Powrót do: Poradniki